11 Μαρτίου, 2013 – 11:19
http://www.enet.gr/?i=issue.el.home&date=10/03/2013&id=349449
Η ξέγνοιαστη φοιτητική ζωή γέμισε με το άγχος της επιβίωσης και οι άλλοτε «προνομιούχοι» νέοι βάζουν τα όνειρά τους στη «φορμόλη»…
«Μη σκας, μωρέ μαμά. Θα γυρίσω πίσω, σιγά τ’ αβγά! Δεν χάθηκε ο κόσμος. Η σχολή δεν πάει πουθενά, θα με περιμένει. Ασε που δεν αντέχω άλλο τη Θεσσαλονίκη». Ετσι της είπα, τι να της έλεγα; Οτι καίγομαι να τελειώσω για να φύγω στην Αγγλία; Ψέματα είπα, μήπως και σταματήσει να κλαίει. Εχασαν τον ύπνο τους οι γονείς μου μέχρι να μου το πουν. Εγώ πάντως δεν το πήρα πολύ βαριά. Συμβαίνουν αυτά, δεν είμαι η μόνη. Από Σεπτέμβρη μάλλον θα πάρω ξανά το ΚΤΕΛ για βόρεια. Θα έχω μαζέψει κάποια λεφτά, γιατί προγραμματίζω να δουλέψω σε κλαμπ το καλοκαίρι».
Η Ελένη, 21 ετών, φοιτήτρια στο τμήμα Φυσικής στη Θεσσαλονίκη, ξενοίκιασε την γκαρσονιέρα, χαιρέτησε τους συμφοιτητές και γύρισε στην Αθήνα, για να δουλέψει στην οικογενειακή επιχείρηση, ελαφρύνοντας τον οικογενειακό προϋπολογισμό όχι μόνο από τα 500 ευρώ που της αντιστοιχούσαν, αλλά και από το μισθό ενός υπαλλήλου. Ιστορικά, η ιδιότητα του φοιτητή ήταν συνδεδεμένη με μια ξέγνοιαστη και δημιουργική περίοδο. Στα 21 της η Ελένη ξέρει ότι φοιτητής σημαίνει εργαζόμενος και ότι «η αφοσίωση στις σπουδές είναι πολυτέλεια». Η εποχή που ο φοιτητής σπούδαζε αναπόσπαστος έχει παρέλθει.
Διαβάστε τη συνέχεια »
Στην κατηγορία Ειδήσεις | Χωρίς σχόλια »